امام علي‏ عليه السلام :أدّي أميناً و مَضي رَشيداً و خَلَّفَ فِينا رايَةَ الحَقِّ ـ آن بزرگ ، رسالت خويش را با امانت به انجام رساند و دنيا را ترك كرد ، در حالي‏كه راهنماي ما بود و پرچم حق را در ميان ما باقي گذاشت نهج ‏البلاغه ، خطبه ۱۰۰ .

سلام بر تو اي فرستاده خوبي ها، اي مهربانترين فرشته خاک. تو از ملکوت آسمان به زمين فرا خوانده شدي تا انسان را با معناي واقعي اش آشنا کني. تو، آفتاب روشن حقيقت بودي در شام تيره زندگي. از مشرق دلها برآمدي و اکنون، آسمان تب دار غروب جانگداز توست. مرور می‏کنی خاطرات هزار ساله نوح را، تنهایی آدم را، زخم‏های ایوب را و امتحان ابراهیم را. با آمدن آدم علیه‏السلام آمده‏ای و بعد از عیسی علیه‏السلام به پیامبری رسیده‏ای. فرشته‏ها صدایت می‏کنند؛ اما هنوز دلتنگ و نگران امتت هستی.هرچند اتمام حجت کرده‏ای، هرچند عادل‏ترین نگهبان را بر آنان گمارده‏ای، اما دلشوره اینکه پس از تو چه خواهد شد، رهایت نمی‏کند پیامبری تو…

سبکبار بال می‏زنی، تا دورتر از دست‏رس همه پرنده‏ها و فرشته‏ ها. اما چه بهارها و اردیبهشت‏ ها در حسرت دیدن تو از راه خواهند آمد، ای بهشتی ‏ترین! پیامبری‏ات باران مهربانی بود که تا دورترین نقطه تشنگی خاک رسید. عطر رسالتت، هوایی بود که همه خاکیان را به هوای نفس کشیدن در دامنه اسلام کشاند.

باز هم مدينه بر خاك سياه اندوه نشسته و سكوتي ژرف، همه جايش را فرا گرفته است. دوباره گرد و غبار بر ديوارهاي گلين خانه ها نشسته است. باد غربت در كوچه باغ هاي خزان زده شهر، خود را به در و ديوار مي زند و آواره مصيبت روح جاوداني صبر، امام مجتبي عليه السلام است. حسن عليه السلام، اين سيد جوانان اهل بهشت، اين خلق نيكوي محمدي، اين اسطوره صبر و بندگي، در آستانه رواق خون رنگ شهادت ايستاده و با جگري تفتيده از نامهرباني دشمن خانگي اش، عزم پر كشيدن تا بي كران عرش خدا را دارد.

منبع:دانشگاه فرهنگ ومعارف اسلامیمنبع:دانشگاه فرهنگ و معارف اسلامی